Steven Vandervelpen

Kunstenaar
Sint-Truiden, België

We hebben afgesproken met kunstenaar Steven Vandervelpen (°1991) in zijn woonplaats Sint-Truiden. Zijn studio bevindt zich achteraan in het tuincentrum van zijn ouders, en zijn expositieruimte - Galerie TCH - er vlak boven. Bezoekers van zijn galerij moeten dus eerst planten, fonteintjes en rekken met tuinspullen doorkruisen. Maar niet enkel in het tuincentrum vinden we allerlei snuisterijen, ook Steven zelf is een grote verzamelaar van antieke en niet-zo-antieke prullaria. Dat alles heeft te maken met zijn passie voor het verleden. 

De spullen die Steven verzamelt hebben uiteraard te maken met zijn kunstwerken. Het werk van Steven draait namelijk rond nostalgie, het verleden. Zo verzamelt hij gevonden of gekregen voorwerpen van porseleinen beeldjes en tegels over groene vilten kaders, tot familiefoto’s. “Dat is begonnen met familiefoto’s van mijn grootouders die heel interessant leken. Nostalgie kwam altijd al terug in mijn werk, maar nu ga ik er heel bewust mee om en zoek ik uit wat mij daarin aantrekt. Ik word zelfs bijna kitscherig.” 

Als kind al luisterde Steven aandachtig naar de verhalen van zijn grootouders en dan vooral naar de verhalen van zijn grootvader langs moeders kant. “Mijn grootvader is vroeger kok geweest op een schip. Hij vertelde mij dat hij vroeger een grote ara in zijn binnenzak had gestopt om zo vanuit Brazilië mee naar België te smokkelen. Een keer was de vogel ontsnapt en het eerste dat hij kocht in Antwerpen, bij aankomst, was een doos om die vogel in te stoppen. Dat is zo’n verhaal waarbij ik mij dan beelden voorstel. Eigenlijk was mijn opa enerzijds een inspiratiebron en anderzijds een groot vraagteken. Hij was zelf ook schilder en als ik boven op zolder kwam om te kijken naar zijn oude schilderijen waarvan ik dacht dat hij ze zelf had gemaakt, vond ik hem een enorme inspiratiebron. Later bleken zijn schilderijen om reproducties te gaan van zeer bekende kunstenaars (lacht). Als kind was hij mijn grote held, maar naarmate je ouder wordt, begin je jezelf vragen te stellen en zelf uit te zoeken waar die verhalen vandaan komen en of ze wel waar zijn. Dan begin je te neuzen in de kasten en vind je foto’s. Zo ontdekte ik dat hij ook fotograaf is geweest bij het leger.” De foto’s die zijn grootvader maakte tijdens zijn legerperiode, heeft Steven teruggevonden en van daaruit is zijn collectie begonnen. 

De verhalen die hij zo vaak had gehoord en de foto’s die hij zo vaak had bekeken, probeerde hij later te vatten in een enkel beeld. “Maar dat lukte uiteindelijk niet, dus ben ik composities beginnen te maken van verschillende schilderijen. In mijn masterjaar heb ik voor de eerste keer een compositie van al mijn werken samen gemaakt. Het is vanaf dan dat ik een sfeer van nostalgie ben proberen te creëren.” Steven richt zich nu dus vooral op installaties, met een belangrijke focus op het verleden. Hij wil echter niet een voorgekauwd verhaal brengen met zijn kunst, wel wil hij een bepaalde sfeer creëren, een wereld van vroegere tijden tonen. Daarbij hoort ook de kitscherige rijkdom die uitgaat van de spullen en prullen die hij verzamelt en tentoonstelt. “Het is kitsch dat moet getuigen van een hoge standaard, van rijkdom.” Die weelderige façade heeft voor Steven een aantrekkingskracht. “Het toont een andere wereld, zoals die fazant die daar staat (Steven wijst ons op een opgezette fazant die staat te pronken in zijn atelier), die is van mijn oma geweest. Dat was een zilverfazant die ze thuis hadden rondlopen. Dat was heel duur en dus hebben ze die nadien opgezet als een soort van trofee. Voor hen is dat nog steeds waardevol bezit.” Verder wil Steven ook logische connecties leggen in zijn werk door compositorisch te werk te gaan en kijken hoe hij verschillende dingen bij elkaar en naast elkaar kan zetten, pas dan komt er iets interessants uit.

Steven studeert ondertussen ook terug. Hij zit in zijn eerste jaar Grafische Kunsten. “Het is nog maar gewoon technieken leren, van fotografie bijvoorbeeld. Dat heeft mij technisch wel geholpen met hoe ik een foto moet aanpakken, en hoe ik met beeldtaal moet omgaan.” Zijn focus verschuift nu dan ook meer van schilderen naar fotografie. Een gemeenschappelijke noemer in al zijn werk, naast nostalgie, is destructie. Het gaat Steven niet meer zozeer om proper schilderen of nette foto’s maken. “Mijn stage bij Patrick Ceyssens heeft mij daarbij erg geholpen. Foto’s scheuren, collages maken. Ik heb geleerd dat het beeld op zichzelf niet heilig is, wel het uiteen trekken of bij elkaar plaatsen van beelden.” Laten we wel even duidelijk zijn dat Steven de foto’s van zijn grootouders niet uit elkaar scheurt. “Die scan ik eerst voor ik ze deconstrueer. Die moet ik heilig bewaren (lacht)!”

Naast al zijn eigen werk, houdt Steven ook een galerij: Galerie TCH (Tuincentrum De Hollander), waar hij zijn eigen werk exposeert (om zichzelf deadlines voor zijn eigen werken op te leggen) en dat van anderen. Zijn galerij is net een jaar open. Het is vooral de bedoeling om experimenteel tentoon te stellen. “Dit jaar ben ik nog redelijk braaf gebleven. In het begin van het jaar heb ik wel samengewerkt met Troebel Neyntje en de zakkententoonstelling ‘Biënnale van de Banale Dragers’ (als je meer informatie wilt over die tentoonstelling, lees dan zeker ook het artikel over Idris Sevenans). Dat absurde is een stijl die ik ook hier wil doortrekken. Het is ook door de samenwerkingen met Troebel Neyntje dat ik meer met kunst heb leren spelen. Durven. Kunst heeft voor mij nu meer een ‘je m’en fous’-gehalte gekregen.”

Eigenlijk is Galerie TCH een zijproject van en gegroeid uit Kunstenaar Zoekt Ruimte. “Kunstenaar Zoekt Ruimte is een initiatief dat ik gestart ben, omdat er zo goed als geen expositieruimte meer is in Sint-Truiden. Ik wil kunstenaars een kans geven om hier te exposeren, buiten het ‘officiële’ circuit (zoals Cultureel Centra). Met Kunstenaar Zoekt Ruimte ben ik een samenwerking aangegaan met een immobiliënkantoor. We zoeken dan een pand dat een particulier ter beschikking wil stellen en ik zoek kunstenaars die kunst willen maken in bepaalde ruimtes van dat huis. Het is dus zeer ruimtelijke kunst. Het resultaat wordt dan getoond samen met een soort van openhuisdagen.” Het is bovendien niet uitgesloten dat de kunst in de huizen blijft hangen. Zo vertelt Steven dat in een van de huizen de kunstenaar Waldorf een grote muurschildering heeft gemaakt in een binnenkoertje en het mogelijk is dat die nog steeds bestaat. Een leuk extraatje dus voor de uiteindelijke kopers. Maar evengoed kunnen ze beslissen om die kunst weg te halen. Kunstenaar Zoekt Ruimte heeft zopas een wildcard residentie gekregen voor ‘ALERT / ALL ART’ in de Ambiorixkazerne tijdens de Cultuurzomer Tongeren. De residentie loopt van 1 juli tot 13 augustus, van 14 augustus tot 11 september 2016 zijn er toonmomenten. Wie dus meer wil te weten komen over Kunstenaar Zoekt Ruimte, kan zeker een bezoekje wagen!

Iedereen is bovendien altijd welkom in Galerie TCH, vooral met een fles drank, dat op elk moment gedoneerd kan worden! Voor wie zich zorgen maakt, Steven heeft geen alcoholprobleem, maar een flesje kraken op openingen van tentoonstellingen geeft net dat iets extra. Voor wie geen fles heeft liggen: ook oude foto’s zijn meer dan welkom! 


www.stevenvanvp.wix.com/stevenvandervelpen
www.kunstenaarzoektrui.wix.com/dekraak
www.facebook.com/GalerieTCH